بهنام خداوند جان و خرد

شمعم و با سوختن تا واپسین دم زندهام
قطره قطره سوختم تا آفریدم خویش را
فرهنگیان گرانقدر
در این تاریکترین تجربهی تاریخی ما، دولتی را با گوشت و پوست خود لمس کردیم که برای ماندن بر اریکهی قدرت، متکبرانه و با تبختر به تمام لوازم ماندگاری خویش چنگ میاندازد. از دین- این راه نجات بشری- ابزاری در جهت تحمیق انسان ساخته و برگردهی ما آموزگاران بشریت تازیانههای شکنجه و رنج فرود میآورد، دولتی که انسانهای مخاطب خویش را نادان فرض نموده و از روشهای مختلف تطمیعی ... برای خرید آرای مردم آگاه، قصد بهرهبرداری دارد. دولتی که دو سال پیش در برابر منویات قوهی مقننه از اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری سرباز زد و امروز در مقابل هزینههای سنگین اعضای کانونهای صنفی فرهنگیان سراسر کشور(شاغل و بازنشسته) بطور ناقص به اجرا گذاشته شده است.
شرح این هجران و این خون جگر
این زمان بگذار تا و قت دگر
همکاران گرامی
از آنجایی که اکنون در حساسترین برههی تاریخی ایران قرار داریم انتخابات را با تمام نواقص آن به عنوان یک«فرصت و حق» نباید از خویشتن خویش سلب نماییم و تغییر اصلاحطلبانه را از راههای ایجاد دولتی میدانیم که لااقل به شأن معلم احترام میگذارد و در صورت پناه آوردن، ما را چون گرگ نمیدرد استفاده کنیم. در دولت اصلاحات بزرگترین اعتصابات و تجمعات شما سرکوب نشد. خواهران معلم رابا باتوم و لگد مورد مهرورزی قرار ندادند. امروز گرفتن دولت از شیفتگان قدرت که به ناحق کلیددار کعبهی انقلاب شدهاند امری است واجب تا بتوان کشور را به ساحل آرامش هدایت کرد.
ای معلم، نگذار که این کشتی طوفانزدهی زندگی ما، در ورطهی نابودی تاریخ بیفتد.
فرهنگیان عزیز
امروز فریاد فرو خفته معلم، پژواکی گسترده پیدا کرده است و مظلومیت او آتشی بر خرمن دولت به اصطلاح پاک زده و نامهربانی با معلم تا اوج ثریا دامن کشیده است. با این حال وزیر محترم آموزش و پرورش واقعیات راتحریف میکند.
جناب وزیر آیا میتوان معلمان بیگناه دربند را نادیده گرفت؟ آیامیتوان ضرب و شتم معلمان رابه ورطهی فراموشی سپرد؟ آیا می توان بازداشت سجاد خاکساری خبرنگار هفتهنامه قلم معلم و فرزند رشید آقای محمد خاکساری بازرس کانون معلمان را انکار کرد؟
اینک که جریان و فرآیند«رفرمیسم» با تمام قدرت و توان با کاندیدای خود وارد معرکه شده و جناح تمامیت خواه جزماندیش و خرافهپرست نیز با همهی عِده و عُده خویش درصدد کودتای پادگانی دیگری است، تنها راه نجات اتحاد، همبستگی و انتخاب است.
معلم:
دریایی و ساحل تو دیدن نتوان
برپهنهی فکرتت ، پریدن نتوان
رودی به زمان که ره به سرچشمهی آن
با توسن فکر هم، بریدن نتوان
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان سراسر کشور
خردادماه 1388
|
+| نوشته شده توسط
مدرس در شنبه بیست و سوم خرداد 1388
|